'Le déluge nous tient' is het tweede hoofdstuk van een doorlopend project waarin de kunstenaars de onophoudelijke déluge verkennen.
Het woord 'déluge' staat voor overweldigd worden: in zijn Latijnse wortels verwijst het naar een overweldigende hoeveelheid water, zoals we kennen uit het oude epos van Gilgamesj en de latere zondvloed uit Genesis. In figuurlijke zin weerspiegelt de déluge een universele ervaring van overspoeld worden. Het is een ervaring die meer dan ooit relevant aanvoelt in de wereld van vandaag, met een overweldigende stroom van informatie, vragen, nieuws, werk, zorgen en objecten die nooit ophoudt.
In hun eerste tentoonstelling, 'Tenir dans le déluge' (staande blijven in de déluge), zochten de kunstenaars naar hun plaats binnen deze vloed. Het schip werd een symbool voor die ervaring: een plek van beweging, onzekerheid, bescherming en collectieve navigatie. De déluge is niet alleen als iets dat ons overkomt, maar als iets dat we allemaal moeten doorstaan en mee moeten leven. Ze kunstenaars vroegen zich af hoe ze zichzelf staande konden houden terwijl ze er voortdurend mee geconfronteerd werden.
In deze tweede tentoonstelling, 'Le déluge nous tient' (de déluge houdt ons vast), verschuift de verhouding tot het water. De vloed die ons omringt, onze ruimtes binnendringt, onze gedachten bezet, is niet iets om door te navigeren of te verdragen; het is de conditie zelf geworden. De kunstenaars denken na over wat het betekent om door de déluge vastgehouden te worden, zonder veilig land om naar terug te keren. Elke kunstenaar reageert anders, via eigen materialen en methoden. Ze laten het water binnen, drijven mee met de stroom en zoeken manieren om zich over te geven aan de vloed, terwijl ze balans bewaren en zichzelf niet verliezen onderweg. Eerst hielden zij vast. Nu houdt de déluge hen vast.